W pełnym pytań bez odpowiedzi wstępie, autor, Pan Jan Seweryn próbuje uzmysłowić nam, że dzisiejsza żądza nabywania doprowadza do swoistych negatywnych abstrakcji konsumenckich:

Niejednokrotnie jest jednak tak, że wykonujemy pracę czy świadczymy usługi, bez których z powodzeniem ludzie mogliby się obyć, bo są one w zasadzie do niczego niepotrzebne. Jednak jakaś moda czy narzucony styl życia powoduje, że jest popyt na dany towar czy dane usługi.

Pytanie moje brzmi, czy to rzeczywiście jest zła wiadomość? Skoro istnieją ludzie, którzy przykładowo kupują tylko różowe auta, i którzy są wstanie zapłacić za nie więcej, niż za zwykły samochód, to dlaczego nie skorzystać na tym i zacząć produkować dany produkt. Przecież stworzone zostałyby nowe miejsca pracy, o co tak walczą Związki Zawodowe.

W następnej części artykułu można przeczytać, iż przedsiębiorstwa dążą do minimalizacji kosztów produkcji, często kosztem pracownika:

I tu powstaje problem, bo w zasadzie wszelkie możliwości zmniejszania ceny poprzez ulepszanie produkcji zostały już dokonane. Pozostało tylko zwiększenie wydajności i ograniczenie uczestnictwa  człowieka w  procesie  produkcji  i  świadczeniu usług.

Nie wiem skąd Pan Seweryn posiada, tak rozległą i wszechstronną wiedzę, jednakże wydaje mi się, iż sposób oraz możliwości na zmniejszenie kosztów produkcji jest na pewno wiele (i ciągle odkrywane są nowe). Fakt, mogą się one wiązać z redukcją pracowników, lecz otwiera to, także nowe miejsca pracy. W niektórych sprawach trzeba myśleć globalnie, należy unikać spostrzeżeń z własnego punktu widzenia. Jeżeli przykładowo w danej firmie zamiast dziesięciu pracowników zostanie zamontowany specjalny robot produkcyjny, to jednak zakład, który zajmuje się wytwarzaniem takich maszyn oraz firmy serwisowe zwiększą swoje zyski i będą mogły zatrudnić więcej pracowników.

Następnie autor sugeruje, iż automatyka produkcji związana jest nie tylko z mniejszą ilością etatów, ale również ze zmniejszaniem zarobków osób już zatrudnionych:

W ostatnich  latach daje się zaobserwować, że sposoby  te  są  stosowane  łącznie  to  znaczy,  że  gdzie  tylko można  automatyzuje  się  produkcję  i  usługi  a  tam  gdzie nie  jest  to możliwe  dąży  się  do  zwiększania wydajności pracowników przy jednoczesnym jak największym zaniżaniu ich płacy.

Wydaje mi się, że są to puste słowa, niepoparte żadnymi argumentami. Wystarczy zajrzeć do danych statystycznych GUS, by dowiedzieć się, że: Źródło: http://www.stat.gov.pl/gus/5840_1630_PLK_HTML.htm

W tym przypadku liczby mówią same za siebie i dalszy komentarz wydaje się być zbędny. Skąd zatem wzięło się owe nieszczęsne stwierdzenie w artykule Pana Seweryna? Ciężko jest to stwierdzić. Zważywszy, że w samym MAN Bus sp. z o. o., ciężko jest się dopatrzeć zmniejszenia wynagrodzeń.

Kolejne zdanie wieńczące tekst Pana Seweryna jest niemalże złowieszczym proroctwem, które zagraża każdemu, kto zamierza pomnażać swój kapitał i być coraz bogatszym:

Niestety ci, którzy pomnażanie swoich dochodów  stawiają ponad wszystko brną w ślepą uliczkę nie zważając na drugiego człowieka jak również na to, że zgromadzonych majątków nigdy nie będą w stanie spożytkować.

Jestem wstanie zrozumieć oburzenie Prezesa Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ Solidarność w Starachowicach, gdyż sam jestem przeciwny wyzyskowi ludzkiemu, jaki ma miejsce w wielu krajach na świecie, którego częstym prowodyrem są znane i rozpoznawalne  koncerny, jednakże warto zwrócić uwagę, że występuje on w państwach, gdzie kapitalizm, wolny rynek czy liberalna polityka gospodarcza są nikomu nie znane, bądź uważane za złe nawyki państw zachodnich i USA.

Nie możemy wymagać od innych, kimkolwiek są – czy to właścicielem sklepu czy wielkiego koncernu – aby czynili oni rzeczy nieopłacalne dla własnego przedsiębiorstwa względem jego pracowników. Każdy zakład produkujący bądź świadczący usługi musi dostosowywać się do wszelkim zmian technologicznych, trendów nabywczych i wielu innych czynników. Zawsze znajdzie się ktoś poszkodowany, nie można tego uniknąć; można za to przewidzieć takie wydarzenia i zawczasu odpowiednio się na nie przygotować. Nieugięta walka związków zawodowych, choć ideologicznie wydaje się słuszna i potrzebna doprowadza do sytuacji, kiedy nierentowne zakłady są finansowane przez państwa i, które w rzeczywistości opłacane są przez ich obywateli. Nie można inwestować w coś, co jest nieopłacalne, bo doprowadzi to do zadłużeń i bankructwa.

Oryginalny tekst artykułu dostępny na stronie związku zawodowego znaleźć można tutaj: http://nszz.cal.pl/wiadomosciz/222.pdf

]]> http://jarek.erpg.pl/blog/index.php/2010/02/06/logika-oparta-na-walce-klasowej/feed/ 0 http://jarek.erpg.pl/blog/index.php/2010/01/30/laputita-u-czerskiego/ http://jarek.erpg.pl/blog/index.php/2010/01/30/laputita-u-czerskiego/#comments Sat, 30 Jan 2010 13:02:47 +0000 jarek http://jarek.erpg.pl/blog/?p=32 Na blogu Piotra Czerskiego w najnowszym wpisie można przeczytać o Elbląskim zespole Laputita. Autor bloga zamieścił tam również szesnastominutowy reportaż, w którym zaprezentowana jest historia tegoż intrygującego bandu. Fantastycznie, że dzięki zaangażowaniu Piotra Czerskiego i współpracy lidera zespołu Piotra Biszko powstał ten ciekawy materiał. Zupełnie inaczej wsłuchuję się w tę muzykę, kiedy znam zakręconą i dramatyczną historię Elbląskiej kapeli, przedstawioną przez ich dość specyficznego wokalistę. Jeżeli interesuje kogoś muzyka punkrockowa to zalecam zapoznać się z repertuarem pierwszej i jak na razie jedynej płyty zespołu Laputita - Demo.

Myślę, że to dobra odskocznia od filtrowanych wieści, które dotychczas wchłaniałem z gazet, portali internetowych i z telewizji. Już od jakiegoś czasu staram się szukać informacji z alternatywnych źródeł, takich jak serwisy http://wolnemedia.net/czy http://poland.indymedia.org/by móc spojrzeć z innej perspektywy na pewne wydarzenia. Choć osobiście, często mam wrażenie, że serwisy te są zalewane przez młodych lewicowych aktywistów, z którymi, jako reprezentant poglądów libertariańskich, nie do końca się zgadzam.

Dodatkowo, czego nie ukrywam, ekscytuje mnie trochę forma takich przedsięwzięć – amatorskich wydań, w obiegu tylko dla nielicznej grupy zainteresowanych czytelników. Trochę jak nielegalna prasa w czasach PRLu.

Choć we filmie, którego tytuł zapisałem w temacie tegoż wpisu, taki scenariusz jest przedstawiony – zaprezentowany nam jako historia poparta autentycznymi nagraniami z kamer, to nadal wydaje się to być wyimaginowana historia.

Nie byłbym sobą, gdyby nie po obejrzeniu filmu klasyfikującego się na thiller/horror/sci-fi nie rozpoczął poszukiwań na jego temat w Internecie. Cóż takiego udało mi się znaleźć? NIC szczególnego!

Przede wszystkim znalazłem wiele zapytań na temat wydarzeń w mieście Nome w Alasce, które zostały wypisane po premierze filmu. Wszystkie one bowiem datowane są na rok 2009.

Zaintrygowany ostatnimi informacjami podanymi we filmie przez głównych aktorów, głoszących, iż jest to miasteczko posiadające największą ilość interwencji FBI w stanie Alaska (która wynosi bodajże 2 tyś.), postanowiłem iść tym tropem. Google doprowadziło mnie do pewnej strony, gdzie znalazłem następujący artykuł: Unsolved cases in Nome attract FBI. Choć znajdują się tam informacje na temat uprowadzonych lub zaginionych 20 osób to, tak naprawdę tylko 8 z nich nie zostało odnalezionych. Według informacji na innej stronie internetowej, można przeczytać w artykule zatytułowanym The real story behind The Fourth Kind, że powodem zaginięcia wspomnianych osób było połączenie zbyt dużej ilości alkoholu z mroźnym klimatem tych terenów.

Kolejnym tropem, który wydaje się być najbardziej sensownym jest pani psycholog dr Abigail Tyler. W artykule Movie blames Nome disappearances on aliens przeczytać można, iż „no one has heard of the psychologist, including the state licensing board and president of the state psychologists association.” Ciekawa wydaje się opinia jednego z użytkowników, podającego się za mieszkańca Nome, który w zapytaniu o autentyczność wydarzeń we filmie odpisał następująco:

Reasumując. Film ten ma pobudzić w odbiorcy wrażenie, iż to, co ogląda on na ekranie kina może być prawdziwie. Pomijam nagrania, które podobnie jak w wielu filmach dokumentalnych na temat cywilizacji pozaziemskich w najbardziej ciekawych i niewiarygodnych momentach są zniekształcone i praktycznie niemożliwe do odczytania, tak cała reszta tego dość ciekawego (czego nie ukrywam) filmu science-fiction jest tylko efektem czyjeś wyobraźni i niczym więcej.